วันพฤหัสบดีที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2554

บทสวด ท้าวเวสสุวรรณโณ

ท้าวเวสสุวรรณโณ


       ท้าวเวสสุวรรณ  ยังเป็นเทพเจ้าแห่งความร่ำรวย สัญลักษณ์แห่งมหาเศรษฐี ในหนังสือเทวกำเนิดของ พระยาสัจจาภิรมย์  ระบุชื่อท้าวเวสสุวรรณ  ล้วนมุ่งหมายทางมหาเศรษฐีมั่งมีทรัพย์ อาทิ  ท้าวรัตนครรถ (ผู้มีเพชรเต็มพุง) ท้าวกุเวรธนบดี (ผู้เป็นใหญ่ในทรัพย์) ท้าวธเนศวร (เจ้าทรัพย์) องค์อิฉาวสุ(ผู้มั่งมีได้ตามใจ)  ท้าวเวสสุวรรณ (ยิ่งด้วยทอง)  ซึ่งถ้าใครมีบูชากันทุกบ้าน ร่ำรวยทุกคน  ขับไล่ภูติผีปีศาจ วิญญาณร้าย


บทสวดท้าวเวสสุวรรณโณ


ตั้งนะโม  3  จบ


อิติปิ โส  ภะคะวา  ยมมะราชาโน  ท้าวเวสสุวรรณโณ

มะระณัง  สุขัง  อะหัง  สุคะโต  นะโม  พุทธายะ

ท้าวเวสสุวรรณโณ จาตุมะหาราชิกา ยักขะพันตา ภัทภูริโต

เวสสะ  พุธะ   พุทธัง  อะระหัง  พุทโธ  ท้าวเวสสุวรรณโณ

นะโมพุทธายะ



** รูปโฉมความงาม พอลวงคนโง่ให้หลงได้ 
แต่ลวงคนแสวงหาพระนิพพานไม่ได้เลย **  (พุทธภาษิต)

วันศุกร์ที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

ยอดคำ ขงจื้อ

*  เรียน จึ่งรู้ว่าตนเองด้อยความรู้  สอน จึ่งรู้ว่าลำบาก  ผู้ที่รู้ว่าด้อยความรู้ จึงจะเตือนตัวเองได้  ผู้ที่รู้ว่าลำบาก  จึงจะฝึกตนให้เข้มแข็ง

*   ผู้ที่มีความละอายคือ ผู้ที่กล้าหาญ

*  ความผิดพลาดของสาธุชนเปรียบดังจันทรคราส สุริยคราส  ใคร ๆ ก็เห็น  เมื่อแก้ไขข้อผิดพลาดแล้ว ใครๆ ก็นับถือ

*  เห็นความชอบธรรม  แต่ไม่ทำ  อย่างนี้เขาเรียกว่าขี้ขลาด

*  พูดได้  ทำไม่ได้  เป็นเรื่องน่าละอายสำหรับสาธุชน

*  พูดได้  ต้องทำได้  ทำก็ต้องทำให้สำเร็จ

*  สิ่งที่ตัวเราไม่ชอบ  จงอย่าทำกับคนอื่น

*  จงเคารพผู้อื่น  ปฏิบัติต่อคนทั่วไปด้วยความเที่ยงธรรม

*  สาธุชนปรองดองกันโดยความเห็น ไม่เหมือนกัน คนถ่อยเลว
เหมือน ๆ กัน แต่ไม่ปรองดองกัน

*   ความเย่อหยิ่งทำให้เราเสียหาย  ความถ่อมตนทำให้เราได้รับประโยชน์

*  คนดีมีอุดมการณ์  ไม่ต้องการมีชีวิตอยู่เพื่อทำลายความดี  แต่ยินดีสละ ชีพเพื่อสรรค์สร้างความดี

*  อยากไปเร็ว ๆ มักไปไม่ถึง  ละโมภต่อผลประโยชน์ เล็ก ๆ น้อย ๆ มักทำการใหญ่ไม่สำเร็จ

*  เจอคนเก่งก็ให้ศึกษาจากเขา  เจอคนงี่เง่าก็ให้เตือนใจตัวเอง

*  ผู้ที่เชื่อข่าวโคมลอย  คือผู้ที่ละทิ้งคุณธรรม

*  มีมารยาทย่อมไม่ถูกข่มเหง  ใจกว้างย่อมได้มวลชน มีสัจจะย่อมมีคนเชื่อถือ  ฉลาดปราดเปรื่องย่อมมีความดี ความชอบ  โอบอ้อมอารีย่อมใช้คนได้

*  เจ้านายเที่ยงธรรม  ไม่ต้องสั่ง  ลูกน้องก็เชื่อฟัง  เจ้านายไม่เที่ยงธรรม  แม้จะสั่งลูกน้องก็ไม่เชื่อฟัง

*  คิดจะคบเพื่อนให้ยืด  พูดจาต้องมีสัจจะ

*  เอาแต่เรียนลูกเดียว  โดดเดี่ยวเดียวดายไร้เพื่อนฝูง เหงา  แถมรู้น้อย

*  การไม่พูดคุยกับคนที่พูดคุยด้วยได้  ทำให้เราเสียคน  การพูดคุยกับคนที่พูดคุยไม่ได้ ทำให้เราเสียคำพูด

*  สุภาพชนใช้หนังสือคบเพื่อน  อาศัยเพื่อนสร้างเสริมคุณงามความดี

*  รู้ก็บอกว่ารู้  ไม่รู้ก็บอกว่าไม่รู้  จึงจะเป็นผู้รู้จริง

*  ปัญญาชนงดงามเพราะมีความคิดอันสุกงอม  น่าเกลียด เพราะมีความคิดไม่สุกงอม

*  รักสวยรักงาม  เป็นสิ่งที่ใจมนุษย์มีด้วยกันทุกคน

*  การศีกษา ไม่แบ่งชั้น  วรรณะ

*  เรียนโดยไม่คิด  ย่อมไร้ความรู้  คิดโดยไม่ศึกษาย่อมวิกฤต


       ****** ความไม่รู้คือความรู้  ไม่มีอะไรที่ไม่รู้ ******

วันจันทร์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

คำคม ขงเบ้ง

คำคม "ขงเบ้ง"

- นักรบไม่ควรเย่อหยิ่ง  เย่อหยิ่งเมื่อไรก็เสียบุคลิก เสียบุคลิกเมื่อไร มวลชนก็จะทอดทิ้ง

- อย่าใช้ความสูงศักดิ์ของตนข่มผู้อื่นว่าต่ำต้อย  อย่าใช้อคติของตนทำให้ปวงชนหนีห่าง  อย่าอวดเก่ง ถือดี  จนกระทั่งสูญเสีย ซึ่งความศรัทธา

- สูงส่งแต่ไม่เย่อหยิ่ง  ชนะแล้วไม่ลำพอง ปราเปรื่องแต่รู้จักลงเวที  เข้มแข็งแต่มีความอดกลั้น

- คบกันด้วยอิทธิพล  มิตรภาพไม่ยืนยง

- เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต

- ถ้าคุณหัวเสีย คุณจะเสียหัว

- อย่าไล่สุนัขให้จนตรอก อย่าต้อนคนให้จนมุม

- อำนาจที่ปราศจากเหตุผล คือ อำนาจของคนพาล อำนาจที่ปราศจากความเมตตา คือ อำนาจที่นำมาซึ่งความปราชัย

- ถ้าคุณคิดจะเป็นใหญ่ คุณก็จะได้เป็นใหญ่ ถ้าคุณคิดอยากเป็นอะไร คุณก็จะได้เป็นสิ่งนั้น

- เพราะแสวงหา มิใช่เพราะรอคอย เพราะเชี่ยวชาญ มิใช่เพราะโอกาส เพราะสามารถ มิใช่เพราะโชคช่วย ดังนี้แล้ว "ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน"

- นกทำรังให้ดูไม้ ข้าเลือกนายให้ดูน้ำใจ

- ผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ ผู้ที่ทำตนให้เล็กที่สุด ผู้ที่เล็กที่สุดก็จะกลายเป็นผู้ที่ใหญ่ที่สุด ผู้ที่มีเกียรติ คือ ผู้ที่ให้เกียรติผู้อื่น

- จริงคือลวง ลวงคือจริง ถ้าคุณคิดว่าข้าศึกมีทางเลือกเพียง 2 ทาง จงแน่ใจได้ว่าเขาจะเลือกทางที่ 3

- ถ้าสติไม่มา ปัญญาก็ไม่มี

- มังกรถ้าไร้หัว หางก็ตีกันเอง ถ้าคานบนเอน คานล่างก็เบี้ยว ถ้าเสาเอกเฉียง เสาโทก็เฉียง

- คนมองไม่เห็นการณ์ไกล ภัยก็จะมาถึงตัว คนไม่รู้จักตัดไฟ ภัยก็จะน่ากลัว

- ยามเรืองรุ่งพุ่งเปรี้ยงดุจเสียงฟ้า แม้เทวายังสยบหลบทางให้ จะหยิบดาวเดือนชมก็สมใจ คงร้องให้วันหนึ่งแน่ คราวแพ้มี

- ไม้คดใช้ทำขอเหล็กงอใช้ทำเคียว แต่ คนคดเคี้ยวใช้ทำอะไรไม่ได้เลย

- เล่นหมากรุก อย่าเอาแต่บุกอย่างเดียว เดินหมากรุกยังต้องคิด เดินหมากชีวิต จะไม่คิดได้อย่างไร

- เมื่อเสียหลักก็ต้องหลบอย่างฉลาด เมื่อพลั้งพลาดต้องรู้หลึกใส่ปลีกหาง ค่อย ๆ คิด ค่อย ๆ ทำ ค่อยคลำทาง จึงจะย่างสู่จุดหมายเมื่อปลายมือ

- ปลาใหญ่มักตายน้ำตื้น

- เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต

- เมื่อใครสักคนหนึ่ง ทำผิด ท่านอย่าเพิ่งตำหนิหรือต่อว่าเขา เพราะถ้าท่านเป็นเขาและตกอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นเดียวกับเขา ท่านอาจจะตัดสิน  ใจทำเช่นเดียวกับเขาก็ได้

- การบริหารคือการทำงานให้สำเร็จโดยอาศัยมือผู้อื่น

- ผู้ปกครองระดับธรรมดา ใช้ความสารมารถของตนอย่างเต็มที่ ผู้ปกครองระดับกลาง ใช้กำลังของคนอื่นอย่างเต็มที่ ผู้ปกครองระดับสูง ใช้ปัญญาของ  คนอื่นอย่างเต็มที่

- อ่านคนออก บอกคนได้ ใช้คนเป็น

- เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ใช่ หรือ อาจจะ" เขามีความหมายว่า "อาจจะ" เมื่อนักการฑูตพูดว่า "อาจจะ" เขามีความหมายว่า "ไม่" เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ไม่" เขาไม่ใช่นักการฑูต เพราะนักการฑูตที่ดีจะไม่ปฏิเสธใคร

- เมื่อสุภาพสตรีพูดว่า "ไม่" หล่อนมีความหมายว่า "อาจจะ" เมื่อสุภาพสตรีพูดว่า "อาจจะ" หล่อนมีความหมายว่า "ใช่ หรือ ได้" เมื่อสุภาพสตรีพูดว่า  "ใช่ หรือ ได้" หล่อนไม่ใช่สุภาพสตรี

- คิดทำการใหญ่ อย่าสนใจเรื่องเล็กน้อย

- ตาสามารถมองเห็นสิ่งที่ไกลได้ แต่ไม่สามารถ มองเห็นคิ้วของตน

- คนส่วนใหญ่ใส่ใจกับผลได้ระยะสั้นเท่านั้น แต่คนฉลาดอย่างแท้จริงจะมองไปยังอนาคต

- อำนาจที่ปราศจากเหตุผล คือ อำนาจของคนพาล อำนาจที่ปราศจากความเมตตา คือ อำนาจที่นำมาซึ่งความปราชัย

- ยามเรืองรุ่งพุ่งเปรี้ยงดุจเสียงฟ้า แม้เทวายังสยบหลบทางให้ จะหยิบดาวเดือนชมก็สมใจ คงร้องให้วันหนึ่งแน่ คราวแพ้มี

- คนฉลาดปราดเปรื่อง เขานั่งนิ่งสงวนคม

- ไม่มีใครเลี้ยงอาหารใครเปล่า ๆ โดยไม่หวังผลประโยชน์ตอบแทน

- ศัตรูที่ร้ายเหลือ ไม่เท่าเกลือเป็นหนอน

- ความรู้ คือ อำนาจ

- นั่งภูดูเสือ กัดกัน

- เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน ฉะนั้นจึงอย่าประมาท

- ตาสามารถมองเห็นสิ่งที่ไกลได้ แต่ไม่สามารถ มองเห็นคิ้วของตน

- น้ำไหลลงสู่ที่ต่ำฉันใด เราก็กลายเป็นคนฉลาดในช่วงเวลาลำบากฉันนั้น

- ดวงอาทิตย์ทำให้ทุกสิ่งกระจ่างชัด แต่ เรายังต้องทำความเข้าใจในส่วนที่มืด ซึ่งยังคงดำรงอยู่



          **** เราเกิดมาเพื่อรอเวลาตาย  เราได้มาเพื่อรอเวลาเสีย 
                  เรามีเพื่อรอเวลาหมด    เราเจอกันเพื่อรอเวลาจาก 
                  เราพบกันเพื่อรอเวลาพลัดพรากจากกันไป ****